Gerek site yöneticileri, gerek "eli kalem tutan arkadaş kadrosu" olarak bizler okuyucularımıza; şiir, yazı, yöremizin eski hayatından bölümler, atasözü ve özdeyişler aktararak; beldemizin ve ülkemizin sorunlarına -bize göre- değinerek siteyi, bir sanat vitrini haline dönüştürmek; kısır çekişmelerden arındırmak; yararlı bilgilerin sergilendiği bir mektep haline dönüştürmek istiyoruz.

        Ana ilkemiz şudur: Gayemiz yurt sathını mektep yapmaktır. Yıllar önce bu düsturla yola çıkılmıştır.

       Ancak arada bir, yazdığımız yazılar değil, niyetlerimiz okunuyor, veya muhtemel gelecek hesaba katılarak gelişmelerden kaygılanılıyor; bunun sonucu olarak oraya buraya hiç ilgisi olmayan ve hak edilmeyen tepkiler gösteriliyor. Zorunlu olarak, usulüne uygun, yasal zeminden sapmayan ve örfümüze uygun cevaplar verilmek zorunda kalınıyor.

       Bilmiyorum belki bunun bile yararı olabilir. Ama gerçekten bazen ölçü kaçıyor, üzücü oluyor. Çünkü çok sevdiğimiz dostlarımız, bazen de örtülü veya açık olarak ben, tuhaf yaklaşımlarla karşılaşıyoruz: "Birbirimize karşı meğer ne kadar zayıf bağlarla bağlı imişiz." diye düşünmekten kendimizi alamıyoruz.

      Unutmamak gerekir ki herkes özde bir değerdir. Herkes çok önemlidir. Herkes birbirine çok muhtaçtır. Değirmen taşını beraber çeken bir dayanışma neslinin evlatlarıyız. Hepimizin iyi, başarılı yönleri olduğu gibi eksik ve kusurlu yanlarımız da olabilir.

       İyi yönlerimize bakalım; kötü yanlarımızı unutalım... Bir birimizi yüceltelim, birbirimize değer verdiğimizi açıktan veya gıyapta samimi olarak gösterelim. Bundan çekinmeyelim. Sayın, beyefendi, hanımefendi, muhterem, üstadım ve benzeri sözcükler bir çok sorunu çözecektir. Sonunda herkesin kendisini daha güvende ve daha mutlu hissettiği görülecektir.

        Şu özdeyişlerin dediği gibi olmayalım:

"Düşman isterseniz, arkadaşınızı geçmeye çalışın; dost isterseniz arkadaşlarınızın sizi geçmesine izin verin." ( La Rochefoucauld )

"Bir arkadaşın üzüntüsünü herkes paylaşabilir. Başarılarına ise sadece yüce ruhlu olanlar sevinir." (Oscar Wilde)

"Yumruğunuzu sıkarak birisiyle tokalaşamazsınız." (İndira Gandhi)

Lütfen elinizi açınız, kolunuzu uzatınız, bir birinize gülümseyiniz...